Systeemintegratie, enabler maar ook risicofactor

Veel IT-ers hebben het weleens meegemaakt, het opzetten van een systeemintegratie. Zo een koppeling is lastig genoeg als het tussen twee systemen in hetzelfde landschap is maar wordt zeer complex als het project zich met een partij in de buitenwereld afspeelt. Je kunt je voorstelen dat het ronduit niet te doen blijft wanneer het dan ook nog eens draait om een maatwerk koppeling tussen twee systemen die qua natuurlijke habitat eigenlijk niet in elkaars omgeving passen.

Integratie, één van de tech-enablers van deze tijd?

De grote opkomst van cloud computing heeft ervoor gezorgd dat het steeds eenvoudiger wordt om innovatie te bieden aan de markt. Platformen als Google, SAP en Microsoft bieden eenvoudig schaalbare platform techniek om op je zolderkamer je software droom uit te gaan werken. Dit leidt in veel gevallen niet tot complete end-to-end business software, maar tot zogenaamde point solutions. Deze producten kenmerken zich door het (vaak innovatief) afdekken van een relatief klein deel van een end-to-end proces. Als gebruiker krijg je een mooie ervaring op dat ene stukje functionaliteit, maar je wordt daarmee wel verantwoordelijk om dat stukje in een groter geheel te plaatsen. Bij gebruik van losse apps is die integratie vaak niet meer dan handmatig overnemen van gegevens. Zodra de organisatie die het gebruikt groter wordt, of complexer omdat het bijvoorbeeld ketenpartners zijn die data moeten delen, zie je toch dat deze manier van werken snel niet meer haalbaar wordt.

Systeemintegratie, hoe los je dat nu op?

Natuurlijk, een beetje IT-er houdt echt wel van een mooie uitdaging, maar iedere IT-er wil ook gewoon waarde creëren voor zijn (interne) klant. Dus een technische uitdaging moet je aanpakken op een manier dat deze haalbaar wordt. Hierbij kijk je direct naar technische zaken zoals matchende architectuur beginselen, security en soms blijkt de mapping niet eenvoudig te maken. Maar goede professionals kunnen die problemen altijd allemaal wel oplossen is onze ervaring. Het allerbelangrijkste bij zo een reis is het maken van de juiste afspraken over aanpak. Wij denken dat je iedere koppeling voor elkaar krijgt wanneer je je aanpak gaat focussen op 3 grond-afspraken tussen beide systeem-eigenaren:

  • Wie leidt de dans?
  • Welke standaard gebruiken we?
  • Wie monitort de data-keten?

Als het zo simpel was, bleek het niet één van de lastigste IT-uitdagingen die er bestaat.

Oke, dit lijkt een simpel stappenplannetje naar geluk, maar zo simpel kan de reis toch niet zijn? Eens, je moet dit meer als vertrekpunt zien. Want zorgen dat je deze vragen onderling stelt geeft helderheid over wat er kan. In de praktijk zullen jullie dan ook nog allerlei problemen tegenkomen rondom mismatch tussen jullie afspraken en de systemen die je gebruikt. Zo blijkt in de moderne cloud wereld bijvoorbeeld dat de meeste systemen in het landschap van flex-inhuur open staan om data op te halen, maar dat er maar weinig platformen zo worden gebouwd dat ze ook echt de leiding in dat proces willen nemen. Dan kun je wel mooie afspraken maken, maar dan ben je er dus nog niet.

Daar komen we binnenkort een keer op terug. Als je daar niet op kunt wachten, schrijf je dan nu in voor een gratis start-account op FlexForceMonkey, of volg ons in ieder geval via onze nieuwsbrief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *